Zondag 22 juni 2008 - Verslag door Jan Buiting

Het is weer zover. De afgelopen weken is er flink aan gewerkt om de 11e Heuvellandrit rond te krijgen. Elke keer als het op de zondag goed weer is gaan een aantal clubleden de route verkennen. Na dit een aantal keer te hebben gedaan wordt de mooiste route op papier ingetekend en is de 11e Heuvellandrit oftewel de Kastelenrit een feit.

Op de donderdag van tevoren wordt er nog vergaderd over de aanpak van de 11e Heuvellandrit. Er worden groepen gemaakt die een bepaalde taak hebben. Van bordjes hangen, controleren en weer ophalen tot de inschrijftafel bemannen en pechwagen rijden. Uiteraard is er voor iedereen wel iets te doen.

De voorbereidingen

Zaterdag is het dan zover. De bordjes moeten gehangen worden. Jan, Frank en Richard vertrekken om 10:00 uur om aan een lange dag te beginnen. Er zijn geen problemen bij het hangen van de bordjes al is het soms moeilijk om een geschikte paal te vinden om het bordje te hangen. Alleen in Schin op Geul besluiten ze om de route een stukje om teleggen aangezien daar zondag de processie is. Dit kunnen we beter vermijden door een stukje om te rijden. De route wordt verlegd door Ransdaal, om vervolgens weer in Schoonbron op de oorspronkelijke route uit te komen.

De grote dag

De zondag, het weer voor deze dag beloofde weinig goeds, het was zwaar bewolkt, benauwd en op de radio werd onweer voorspeld voor de late middag. Gelukkig bleef het de hele rit droog met zelfs de nodige zonneschijn onderweg en de temperatuur was hoog genoeg om met t-shirt en korte broek te rijden.

Jan en Richard gaan deze ochtend al vroeg op pad om alle bordjes te controleren. Om 7:00 rijden ze al door het Heuvelland op zoek naar de bordjes. Het eerste delict is al meteen in Voerendaal op de grindpad. Het paaltje dat we de dag tevoren in het tarwe veld hadden geslagen ligt nu tussen de bieten. Uiteraard wordt dit weer professioneel opgelost. Voor de rest zijn er nog een paar bordjes recht gehangen en bijgeplaatst waar nodig was.

Het ontvangen van onze toerdeelnemers op het grote plein in Voerendaal verloopt eerst rustig maar dan enigszins chaotisch als er grote groepen vrolijk grijnzende rijders binnenkomen en iedereen dicht bij elkaar wil parkeren. Vooral de grote groep uit Etten-Leur is massaal en overduidelijk aanwezig. Niet alleen het parkeren van zo’n 40-50 brommers in rechte rijen, maar vooral het neerleggen van een vlaai-karton onder elke brommer levert de nodige hilariteit op. De parkeersuppoosten Jan & Jan moesten zeker honderd keer aanhoren: “de mijne lekt niet hoor”, maar gelukkig werkt iedereen mee om de gemeentelijke bestrating vrij te houden van olievlekken.

Het plein heeft nog nooit zo vol gestaan en tegen half tien melden de inschrijfmedewerkers Peter en Harry dat ze volledig door de presentjes heen zijn, dat wil dus zeggen dat er dik 200 brommerrijders aanwezig zijn. Uiteindelijk zullen het er 254 worden! Het presentje is een fraai ontworpen schildje dat met tie-wraps op de brommer bevestigd kan worden.

De start gaat in groepen van ongeveer 40-50 rijders tegelijk en neemt ongeveer 20 minuten in beslag. Er zijn veel dames bij dit jaar! De verste deelnemers komen uit Noord-Holland. Geronk, geknetter, gelach, veel blauwe rook en sommigen een beetje zenuwachtig… ze popelen om mee te doen aan ‘met afstand de mooiste’ bromfietstoertocht van Nederland, de Heuvellandrit, dit jaar ‘Kastelenrit’ gedoopt.

Onderweg

Zelf ben ik pas een half uur na de meute gestart met mijn Sparta uit 1967, na het opruimen van de ruim 200 onderleggers. Ik heb de route van te voren niet gereden. Er is me verteld: geen bordje = gewoon rechtdoor! Minder dan vijf minuten na de start is er al een grindpad waar beslist voorzichtig gereden moet worden en ook ranke Italiaanse machientjes serieus stoffig worden! Steenslag! Kuilen! Geslakker! Het pad leidt vlak langs de snelweg A79 Maastricht-Heerlen en levert meteen al fraaie uitzichten op over het Heuvelland.

De borden zijn over het algemenen heel duidelijk geplaatst en het tempo kan er in. Kasteel Hoensbroek, dan Wijnandsrade, beiden met mooie grachten. Het duurt ruim een half uur voordat ik bij Heek twee andere oldtimers ontwaar. Helaas, een Berini Pluvier heeft ontstekingsproblemen en moet op sleeptouw achter een Zündapp op weg naar een tankstation bij Valkenburg. De twee rijders hebben zich niet gemeld bij Guus in de bezemwagen en zijn niet teruggezien.

Ook al woon je al jarenlang in deze mooie omgeving, dan nog kijk je verwonderd op waar je af en toe uitkomt, en vooraal hoeveel ‘knuddelpaadjes’ er zijn waar je (met beleid) mag brommen. Er is een grote afwisseling qua tempo, wegtype en drukte van het andere verkeer. Al met al vliegen de kilometers onder je door, nu zijn er overal groepen brommeraars te zien en er wordt vrolijk gezwaaid.

Een berijder van een tot A-staat gerestaureerde kleuter-Puch staat stil, hij heeft een vreemd geluid gehoord links uit de motor. De veter van zijn linkerschoen is permanent opgegeten door de ventilator in het blok, maar de tocht kan worden voortgezet.

Pas op: vallende bomen

Plots is er een verkeersopstopping op de Wolfsberg naar Noorbeek. Gelukkig was de het busje van Jan de tweede auto die moest stoppen voor de boom die de gehele weg versperde. Voor hen stond een Belg die de alarmcentrale niet kon bereiken aangezien hij geen +31 voor 112 had gedraaid. Geen probleem voor hem want Frank was ook al aan het bellen en bestelde alleen de brandweer, maar dan nog weet je niet of er toch politie komt. Na een 20 minuten de brommers door de berm te hebben laten rijden arriveert de brandweer, nu mag niemand meer door. De brandweerlieden ruimen de boom snel en op een veilige manier op. Toen die klus geklaard was, mochten de brommers er als eerste weer door. Al met al heeft het oponthoud maar zo’n 15 minuten geduurd. Merkwaardig genoeg (gelukkig?) is er geen politie te bekennen.

De rust

Bij de rust op de parkeerplaats bij de mooie Abdij ValDieu staat er ongeveer 60 km op de dagteller. De zon schijnt en iedere toerrijder krijgt een gratis blikje drinken. De toerleiding c.q. film- en fotocrew (Jan, Frank, Richard), de bezemwagen (Guus), de drankenwagen (Peter en Harry) kunnen even wat informatie uitwisselen. Alles loopt naar wens. Twee gevalletjes pech voor Guus: 1 keer lekke band en 1 keer Puch met dode koppeling. Niks bijzonders dus.

De tweede helft

Het venijn zit ‘m in de tweede helft van de tocht en dan ook nog helemaal aan het einde, nabij Voerendaal. Maar eerst moet er in de romantische Voerstreek nog geworsteld worden met gas en rem in haarspeldbochten, op hellingen tot 15% en op menig stukje gatenkaaswegdek ‘Belgische stijl’. Gelukkig zitten er ook lange stukken volgas bij. Onderweg toch een aantal clubjes rijders gezien die rondom een uitgevallen brommer staan. Gevraagd of ze hulp nodig hadden van de bezemwagen maar ze zwaaien dat ze het zelf voor elkaar krijgen. Een enkeling heeft zich verkeken op de lengte van de tocht en moet tanken bij een van de schaarse benzinestations rond Remersdaal.

Bij de wat grotere cafés in de buurt van Aubel zijn verschillende groepen rijders neergestreken op de terrassen voor een pint en misschien ook iets te eten. Op het Drielandenpunt in Vaals kijken de toeristen hun ogen uit naar al die oude brommers.

Het laatste stuk van de Kastelentocht is een ware beproeving voor mens en machine want de paden zijn donker, steil, glibberig en soms zo smal dat je de brandnetels aan je benen voelt. Mooier wordt het niet. Op een viersprong slaan een flink aantal rijders de verkeerde weg in dus daar even het bordje aan de paal wat beter gezet in de gewenste richting.

Terugkomst

Terug op het plein in Voerendaal met zo’n 100 km op de dagteller is iedereen razend enthousiast en de Kompels worden her en der aangeklampt om de complimenten in ontvangst te nemen voor alweer een onvergetelijke Heuvellandtocht. Omdat het onweer begint te dreigen maken veel deelnemers die per brommer zijn gekomen (soms wel 60 km ver) aanstalten om huiswaarts te gaan, maar niet na nog wat gedronken en gekletst te hebben met toergenoten.

Rond 17.30 uur is het Voerendaalse plein leeg en kunnen we terugzien op een zeer geslaagde dag met het grootste aantal deelnemers tot nu toe.

Voor de foto's kun u hier terecht.