|
Vroeg onderweg, we vertrekken uit Craubeek, om ons op weg te begeven naar Loon op Zand, in Brabant.
We willen een bezoek brengen aan Jan en Fransien van Dooren.
Jan en Fransien zijn brommer liefhebbers pur sang. Lees het artikel in Bromfiets maart/april 2007.
Nadat we, de brommers in de auto geladen hebben, begeven we ons op weg. Dankzij het navigatiesysteem (of is het ondanks) van Guus komen we 1½ uur later op onze bestemming aan.
Het ontvangst is allerhartelijkst. De meegenomen vlaaien worden goed ontvangen. De sfeer is ontspannen, bij een broodje worst en een lekkere kop koffie. We zitten echt midden in een museum, vanaf het terras hebben we uitzicht op “de etalage” Zundapp combinette naast Batavus en Solex en uiteraard Jan’s eigen paradepaardje de Victoria. Jan mag er graag aan sleutelen, houdt alles zo origineel mogelijk en werkt bij wat nodig is. Geen half werk. We kunnen overal rondkijken. De werkplaats waar Jan en Fransien samen sleutelen.
Bij de entree in de woning waanden we ons in een heel ander museum, Fransien verzameld werkelijk alles van kruisbeelden, tot Disney-figuren.
Alles is ordelijk en sfeervol weggezet. Voor het schoonmaken werkt ze volgens een plan. Niet alles kan tegelijk. Als de kleinkinderen op bezoek zijn wordt er gekleid, alles kan ook al is de ruimte vol.
Jan heeft intussen met ons besproken hoe hij de dag verder wil besteden. Het bezoek aan de Loenense Duinen valt af. Onze Jan Peters heeft daar in dienst van de landmacht al veel rond gekuierd. We gaan naar buiten. Foto’s maken we er van de brommers.
Het weer is schitterend, 23 graden en een lekker zonnetje, we treffen het voor de toertocht. Jan heeft met zij vriend Dick, fotograaf en ook liefhebber van de Victoria afgesproken ons naar een mooie “voor ons onbekende plek” te brengen. Wij brommeren door het land van Maas en Waal en komen door Heugden, ’n vestiging plaatsje, waar we even ons gemak ervan nemen om rond te kijken.
We gaan weer verder. Zaltbommel passeren we, verder naar Gelderland. We draaien onze kilometers, speels gemakkelijk langs de dijken en het water over bruggetjes en langs molens. We zien nog ooievaars op hun hoge nest. Rond 2 uur wordt er gestopt. We stappen af. Jan vraagt “weet iemand, waar we nu zijn” ? Guus en Jan Peters , weten het antwoord, ze waren al eerder hier. Op kasteel Loevesteijn. @!# reageert Jan, is d’r dan nog een plekje, dat jullie nog niet kennen.
 
Ik had jullie graag willen verrassen. Voor de andere clubleden, is de omgeving nieuw. We blijven dan ook en rijden met onze brommers over de ophaalbrug. Hier voegt Jan Kivits, zich bij de groep. Jan is ook een goede bekende in de brommerwereld, straks gaan we naar hem toe. Eerst laten we het ons op het slot goed smaken. ’t Is er inderdaad prachtig, zo’n 10 jaar geleden is het slot helemaal opgeknapt.
Okee, we hebben veel gezien, er komt nog meer, we gaan naar de oude fietswinkel van Jan Kivits. Deze is nu ingericht als museum. We steken nog de Waal over met het pond en worden dan bij Jan ontvangen. Jan toert mee op zijn originele Royal Nord, prachtig.
Aankomst bij Jan Kivits, we worden ontvangen op koffie met gebak, bier is er meer dan we op kunnen. De winkel is nog zoals die ook in de zestiger jaren bestond, we kunnen alles op ons gemak bekijken.
 
’n Mooie dag loopt ten einde, we vertrekken, na afscheid te hebben genomen van Jan Kivits en zijn vrouw. Terug in Loon op Zand hebben we er 87 kilometers opzitten. Fransien begrijpt meteen, dat zo’n tocht hongerig maakt. We worden verrast met echte Italiaanse tomatensoep met broodjes. Dat smaakt. We keuvelen nog wat na en om half acht wordt het sein gegeven om naar huis te gaan. We nemen afscheid, maar we zullen die twee nog vaker tegenkomen. Huiswaarts met de busjes, rond 9 uur afslag Voerendaal, ’t zit erop.
’t Is de Kompels goed bevallen.
|
